باید کتاب را بست.
باید بلند شد
در امتداد وقت قدم زد،
گل را نگاه کرد، ابهام را شنید.
باید دوید تا ته بودن.

باید به ملتقای درخت و خدا رسید.
باید نشست
نزدیک انبساط
جایی میان بیخودی و کشف...

 

سهراب سپهری

 

/ 2 نظر / 13 بازدید
سال های مرگ و پروانه شدن

سلام چندتا از نوشته های توی وب رو خوندم. از همه جا صحبت کردین و خیلی جالب و دوست داشتنی بود برام سایت تون و نوشته هاتون.

نیکو

وای! چقدر اینجا عوض شده!!!! مبارکه! (احتمالا قالبی که تغییر کرده و عکس و همه چی. فکر کردم اشتباه اومدم.) عکس اون گوشه خیلی خوبه (و خب انگاری که هجده ساله ست!) و یک شعر هم که از سهراب سپهری. چه عالی!!