خاک خشنود

من با نخستین نگاه تو آغاز شدم

شیرین عزیز،

فکر نمی کنم کسی را بشناسم که در مورد خودش از تو سخت گیر تر باشد. تو از

 خودت  انتقاد کرده ای و به خود داغ ننگ زده ای و کاری کرده ای تا احساس کنی

 پست و حقیری. تو خود را از سعادت بزرگ محروم کرده ای.نفرت تو از خودت تو رابه

 نقطه ای کشاند که هرچه داشتی ، مالی و عاطفی ،به دیگران دادی تا ذره ای عشق

 بگیری.

اگرکسی را می شناختم که تا این حد با او بد رفتاری می شد، هرگز نمی گذاشتم این

 وضع ادامه پیدا کند.آن شخص را از آن وضعیت بیرون می کشیدم و به او کمک میکردم تا

 واقعا از تو دور شود.اگر می دانستم خیلی خیلی وقت پیش خشونت درونی تو را متوقف

 میکردم.

همین اخیرا فهمیدم که چه جنایات بزرگ و وحشتناکی علیه خودت مرتکب شده ای .

شیرین، خیلی متاسفم که زودتر  اینها راندیدم.با وجود آن همه نزدیکی ،ندیدن آنها

چقدر ترسناک است.وقتی خشونت در همسایگی ما رخ نمی دهد بلکه درست در

درون خودمان اتفاق می افتد، واقعا آن رانمی بینیم.

حالا تو در این لحظه باشکوه تمام ایستاده ای و از خودت معذرت می خواهی.

سزاوار نبود که آنقدر ضربه بخوری، آنقدر داغان شوی ،آنقدر ازمهر محروم شوی.

تو شایسته ی این بودی که مورد مهر ، قدردانی واحترام واقع شوی .چقدر متاسفم

که این چیزها را ازتو گرفتم.تو سزاوار رفتار بهتری بودی.

تو درست می گویی خداوند مهربان است او نمی خواهد تو رنج ببری او می خواهد

 تو مهر بورزی و مورد مهر واقع شوی و احساس عشق کنی. از تو متشکرم که

سرانجام پس از سفری سخت و دشوار به من اجازه دادی که بتوانم این را ببینم.

 

                                                                                    لطفا مرا ببخش.

                                                                                    دوستت دارم.

                                                                                        شیرین

 

نوشته شده در ۱۳۸٩/٧/۱۱ساعت ۱۱:۱٩ ‎ق.ظ توسط شیرین نظرات () |


آخرين مطالب
» مرز گم شده
» نو شدن!
» ۱۳٩٤/۱/٢
» داشته ها...
» آگهی تاریخ گذشته!
» فرهنگ و اضطراب (1)
» دومین سالروز پیروزی
» ۱۳٩۳/٦/٢۱
» یاد یار مهربان آید همی...
» قدر دانی!

Design By : RoozGozar.com